Λεπτομέρειες..... ακολουθούν

Πράγματι, ωραία ήταν στη Βιβλιοθήκη Λασκαρίδη.

Θέμα: ο νεαρός κ. Ρίτσος.
 Παρουσίαση: Αγγελική Κώττη και Τζίνα Καλογήρου.

Απόψεις: Δήμητρα, Έλλη, Κωνσταντίνα, Μαίρη, Ρενάτε, Σοφία, Φιλιώ, Φιορέλα. 

*Ο χώρος ήταν ωραίος και ζεστός και σε ενέπνεε για τέτοιες εκδηλώσεις. Η συνάντηση αυτή με εντυπωσίασε περισσότερο από άλλες συναντήσεις γιατί αφ'ενός διατρέξαμε τα νεανικά χρόνια του ποιητή και αφ'ετέρου μάθαμε για γεγονότα καθοριστικά της ζωή του και της ποιητικής του δημιουργίας.

*Γνωρίζοντας τα νεανικά χρόνια του ποιητή ένιωσα πραγματικά χαρούμενη και συγκινημένη. Τα ποιήματα που τόσα χρόνια με ταξίδευαν διαβάζοντας τα, που έδιναν αξία στα πιο μικρά πράγματα της καθημερινότητας, ξαφνικά ζωντάνεψαν μπροστά μου και πήραν μια άλλη αξία πιο προσωπική, πιο ουσιαστική.

*Δεν περίμενα να εντυπωσιαστώ τόσο πολύ από την παρουσίαση. Διαπίστωσα ότι μεγάλο μέρος του έργου του είναι εμπνευσμένο από τη ζωή του και ειδικότερα από την οικογένειά του. 

*Η παρουσίαση με συγκίνησε πολύ. Ήταν μια ωραία εμπειρία κι έμπνευση για μένα.

*Η ιδέα της παρουσίασης της νεανικής ζωής του Γ. Ρίτσου ήταν καταπληκτική. Πολύ ενδιαφέρον ήταν να δούμε ένα τόσο σπουδαίο ποιητή σε περιόδους της ζωής του κοντινές σε μας. Η αγάπη των κ. Κώττη και Καλογήρου για το θέμα έκανε τη συνάντηση πιο ενδιαφέρουσα.

Είμαστε από καλή γενιά

Πρώτη μέρα της Άνοιξης, παγκόσμια ημέρα Ποίησης (αλήθεια, το ξέρατε πως καθιερώθηκε το 1990 μετά από πρόταση του συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού;). Τι κάνουμε λοιπόν σ' ένα σχολείο με λίγο χρόνο και πολλή πίεση; Παίρνουμε χαρτόνια χρωματιστά και γράφουμε στίχους. Στίχους που μας αρέσουν, που τους θυμόμαστε, που κάτι μας λένε. Βάζουμε στις τάξεις, βάζουμε στους διαδρόμους, γεμίζουμε πίνακες -κάποιοι κοιτούν περίεργα, δεν πειράζει.  

Για την Ρενάτε, λοιπόν, τη Μαίρη, τη Σοφία, τη Φιλιώ -που έλειπε, αλλά άφησε παραγγελία-, την Κωνσταντίνα, τη Δήμητρα, την Έλλη, τη Φιορέλλα που μας διορθώνει στον Καρυωτάκη, για όλες:

Δώσε το χέρι σου -πριν συναχτούν πουλιά

Στους ώμους των ανθρώπων και το κελαηδήσουνε

Πως επιτέλους φάνηκε να 'ρχεται από μακριά

Η παντοθώρητη παρθένα Ελπίδα!

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν

Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες

Φίλε μου όσοι δεν ένοιωσαν ποτέ με τι

Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά

Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!

Μνημονεύετε Οδυσσέα Ελύτη /18-3-96

Σε όλα τα δέντρα θα πρέπει να υπάρχει το όνομα κείνο που σε
 ένα μόνον άπαξ εχάραξες.
Γιατί και ο έρως μια θαυματουργία είναι.
                                Εκ του πλησίον

Σωπαίνουμε κι ακούμε

Ωραία ήτανε σήμερα στη βιβλιοθήκη Λασκαρίδη.......

Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν.

στο βυθό της μουσικής συνταξιδεύουμε

 θές με ως σφραγίδα επί τήν καρδίαν σου ως σφραγίδα επί τον βραχίονά σου
 ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη σκληρός ως άδης ζήλος περίπτερα αυτής περίπτερα πυρός φλόγες αυτής


 ύδωρ πολύ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην και ποταμοί ου συγκλύσουσιν αυτήν

                                                                                                                         ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ

ο κατηραμένος όφις ή μια βόλτα που έμεινε μεταίωρη

τίς δὲ βίος, τί δὲ τερπνὸν ἄτερ χρυσῆς Ἀφροδίτης;
τεθναίην, ὅτε μοι μηκέτι ταῦτα μέλοι,
κρυπταδίη φιλότης καὶ μείλιχα δῶρα καὶ εὐνή,
οἷ' ἥβης ἄνθ<εα> γίνεται ἁρπαλέα
ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξίν· ἐπεὶ δ' ὀδυνηρὸν ἐπέλθῃ
γῆρας, ὅ τ' αἰσχρὸν ὁμῶς καὶ κακὸν ἄνδρα τιθεῖ,
αἰεί μιν φρένας ἀμφὶ κακαὶ τείρουσι μέριμναι,
οὐδ' αὐγὰς προσορῶν τέρπεται ἠελίου,
ἀλλ' ἐχθρὸς μὲν παισίν, ἀτίμαστος δὲ γυναιξίν·
οὕτως ἀργαλέον γῆρας ἔθηκε θεός.
                                                   ΜΙΜΝΕΡΜΟΣ

Τι η ζωή αξίζει, πού είν’ η χαρά της μακριά απ’ τη χρυσή Αφροδίτη;
χίλιες φορές καλύτερα να σβήσεις, παρά πια να μην νοιάζεσαι να χαίρεσαι
τις μυστικές τις συναντήσεις, τα τρυφερά τα δώρα και το ερωτικό κρεββάτι -
τ' άνθη της ήβης πώς να μη γίνονται ανάρπαστα
απ’ άντρες και γυναίκες.... Γιατί θα ‘ρθουν τα μαύρα γηρατειά,
που καταντάν το άνθρωπο κακό κουρέλι,
συνέχεια το μυαλό του τρώνε μαύρες έγνοιες,
ούτε με του ήλιου την αυγή δεν φχαριστιέται,
όλο του φταίνε τα παιδιά και δεν του δίνουν διάρα τσακιστή οι γυναίκες.
Δύσκολα, μα αυτά είν’ τα γηρατειά. Έτσι τα τακτοποίησε ο θεός.

Καλή Χρονιά!!

"Νιότη που θέλει άλλη μια ευκαιρία αιωνιότητας"
                                      Προσανατολισμοί, Ο. Ελύτης

Νάχετε καλή ζωή!