Μεγάλο καλοκαίρι από κιμωλία ή......μπράβοοοο!!

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας

Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ' εμείς

"Το καλοκαίρι ανασαίνει"

Έτσι σ' ένα πιθάρι βαθύ το σταφύλι ξεραίνεται και στο καμπαναριό μιας συκιάς κιτρινίζει το μήλο

Έτσι με μια γραβάτα φανταχτερή
Στην τέντα της κληματαριάς το καλοκαίρι ανασαίνει
Έτσι κοιμάται ολόγυμνη μέσα στις άσπρες κερασιές μια τρυφερή μου αγάπη
Ένα κορίτσι αμάραντο σα μυγδαλιάς κλωνάρι
Mε το κεφάλι στον αγκώνα της γερτό και την παλάμη πάνω στο φλουρί της
Πάνω στην πρωινή του θαλπωρή όταν σιγά-σιγά σαν τον κλέφτη

Aπό το παραθύρι τής άνοιξης μπαίνει ο αυγερινός να την ξυπνήσει!

                                                      Αμοργός, Ν. Γκάτσος

Μεσούντος του θέρους

"Μουσική είναι η ηδονή που αισθάνεται η ανθρώπινη ψυχή όταν μετράει, χωρίς να έχει συναίσθηση ότι μετράει"

                 Γκάντφριντ Λάιμπνιτς, φιλόσοφος, "Ε", 31-7-11

Των αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης

Αχ ομορφιά, κι αν δεν μου παραδόθηκες ολόκληρη ποτέ
Κάτι κατάφερα να σου υποκλέψω. Λέω: κείνο το πράσινο κόρης οφθαλμού που πρωτο-
Εισέρχεται στον έρωτα και τ’ άλλο το χρυσό, που όπου κι αν το τοποθετείς ιουλίζει.
                Ο. Ελύτης, Τα Ελεγεία υης Οξώπετρας

Γαρυφαλλάκι.... ή σκόρπιες σκέψεις για βιβλία

Το βιβλίο είναι ταξίδι. Καθένας από μας ζητά άλλο προορισμό ή διαδρομή. Γι' αυτό το καλύτερο είναι μια βόλτα σ' ένα ταξιδιωτικό πρακτορείο (βλ. βιβλιοπωλείο). Ψάχνεις, ζητάς, ενημερώνεσαι και διαλέγεις. Ενδεικτικά: 

Ταξίδια παντός καιρού: Ελύτης, Σεφέρης, Καβάφης, Ρίτσος, Καρυωτάκης. Ποίηση -κάπου θα σε βγάλει, το πιθανότερο αλλού από κει που περίμενες.

Κλασσικές διαδρομές: Δύσκολες επιλογές λόγω υπερπροσφοράς. Τι να διαλέξει κανείς; Υπάρχει μια φετινή ωραιότατη έκδοση της Άννας Καρένινα (Λ. Τολστόι) από την Άγρα, μην τη χάσετε, είναι απόκτημα για τη βιβλιοθήκη. Ο Μάγος του Τζων Φώουλς. Ο γέρος και η θάλασσα του Χεμινγουέι. Τα επίλεκτα διηγήματα του Γκυ ντε Μωπασσάν. Ο Μεγάλος Γκάτσμπυ, του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ.

Ελληνικές αποδράσεις: Θυμάμαι ακόμα τον Αλέξη Ζορμπά του Καζαντζάκη, την Παναγιά τη Γοργόνα του Μυριβήλη, το Ρεμβασμό του Δεκαπενταυγούστου του Παπαδιαμάντη, την Αριάγνη του Τσίρκα

Μοναδικοί προορισμοί: Όμηρος στα τείχη της Τροίας, αναγνώριση Οδυσσέα -Πηνελόπης.  Σολωμός -όλα. Πλάτων, το Συμπόσιο.  Ευριπίδης, η Μήδεια.

Καταφύγια: Αλεξανδρινό Κουαρτέτο του Λώρενς Ντάρρελ, Ο Μικρός Ναυτίλος του Ελύτη, Ημέρες Ανάγνωσης του Προυστ.
Πρόσφατες βόλτες: Η Κυρία με το σκυλάκι του Α. Τσέχωφ, μικρό αριστοτεχνικό διήγημα περί έρωτος. Όπως ήθελα να ζήσω της Ε, Πριοβόλου, τέλη 19ου αι. στην Αθήνα , ενδιαφέρουσα ιδέα μιας ουτοπίας μέσα σε μια κοινωνία φαυλότητας, H ερωμένη του Γάλλου υποπλοιάρχου του Τζων Φώουλς, πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, ερωτικό, στοχαστικό, ιστορικό - είχε γίνει παλιότερα ταινία με τη Μέρυλ Στριπ σε σενάριο Χάρολντ Πίντερ, Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ του Γιόζεφ Ροτ σε μια από τις ωραίες εκδόσεις της Αγρας, ρυθμικό μυθιστόρημα με ένα εντυπωσικό κρεσέντο, που διαπιστώνεις ότι σε ενδιαφέρει καιρό μετά.
Περιπλανήσεις: Ξιφίρ Φαλέρ της Αθηνάς Κακούρη, σου αφήνει μια αίσθηση αφρώδους κρασιού, ελαφρύ, εύγευστο, ενδιαφέρον τελικά. Λόγια φτερά του Χωμενίδη, ο ομηρικός κόσμος σε μια αφήγηση τόσο παλιά που είναι σύγχρονη. Η Αναζήτηση, Η Ανατροπή, Η Αναλαμπή, η πρώτη και πιο ενδιαφέρουσα τριλογία του Ν. Θέμελη, όπου ανακαλύπτεις ένα αβίαστο συγγραφικό ταλέντο που αρκείται στα όσα έχει. Η Βραδύτητα του Κούντερα, απολαυστικό, παιγνιώδες και σοφό. Διαβάζοντας στη Χάννα, βαθύ και απρόσμενο, το ξέρετε από την ταινία "Σφραγισμένα χείλη". Το εργοστάσιο των μολυβιών, της Σώτης Τριανταφύλλου, γρήγορη, ζωντανή αφήγηση σε ενδιαφέροντα ιστορικό καμβά του 19ου αι.
  καλά και περιπετειώδη ταξίδια

'Θέ μου, τι μάτια πάναστρα'

Για όσα καταφέρατε, για όσα θα μπορούσατε, για όσα θα πραγματοποιήσετε, Μαίρη, Φιλιώ, Σοφία, Ρενάτε, Φιορέλα, Δήμητρα, Έλλη, Κωνσταντίνα, ένα μεγάλο μπράβο.
Καλή αρχή! Και να θυμάστε:" το κεφάλι των παιδιών δεν είναι δοχείο να το γεμίσουμε, είναι σπίρτο να το ανάψουμε."*

*για την αντιγραφή: Χρίστος Τσολάκης, ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ.

'Τα καλύτερά μας χρόνια'

Είσαι νέος – το ξέρω – και δεν υπάρχει τίποτε.
Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.
Όμως ε ί σ α ι. Και την ώρα που
Φεύγεις με το ‘να πόδι σου έρχεσαι με τ’ άλλο
Ερωτοφωτόσχιστος
Περνάς θέλεις – δε θέλεις
Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα
Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.


Πώς της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις
Πάλλονται κάτω απ’ το δέρμα σου οι μυώνες
Ή τα ζώα που πίνουν κι ύστερα κοιτούν
Πώς σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ
Παραλαμβάνεις απ’ τους Δίες τον κεραυνό
Και ο κόσμος σού υπακούει. Εμπρός λοιπόν
Από σένα εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή.


Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.



ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ ”Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ” Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

                           Καλή επιτυχία!!